29
Pn, Lis
16 New Articles

Wyciszyć się, aby usłyszeć Boga – rekolekcje ignacjańskie

MODLITWA
Posłuchaj
Typography
  • Smaller Small Medium Big Bigger
  • Default Helvetica Segoe Georgia Times

Może słyszałeś kiedyś o tygodniowych rekolekcjach ignacjańskich w milczeniu? Ćwiczenia Duchowne św. Ignacego Loyoli intrygują wielu ludzi. Kto z nas nie chciałby odciąć się na jakiś czas od codziennego zabiegania, problemów i natłoku obowiązków? Taka forma zbliżenia się do Boga może jednak budzić niepokój niektórych osób. Co będę tam robił? Czy na pewno wytrzymam cały tydzień bez kontaktu z innymi ludźmi? Czy to bezpieczne? Czym są rekolekcje ignacjańskie?

 

Czytaj także: Święty Ignacy – mistrz walki ze starym sobą

 

Rycerz Ignacy

Samo pojęcie “rekolekcji ignacjańskich” nawiązuje do osoby Ignacego Loyoli, świętego Kościoła katolickiego, założyciela Towarzystwa Jezusowego. Pierwszy jezuita znany jest z opracowania “Ćwiczeń duchownych”, które towarzyszą od kilku wieków świeckim i duchownym w zbliżaniu się do Boga i rozeznawaniu Jego woli w życiu codziennym. Co jednak doprowadziło św. Ignacego do zainteresowania się życiem duchowym i opracowania rekolekcji ignacjańskich? 

Ignacy przyszedł na świat pod koniec XV wieku. Jako dwudziestokilkulatek rozpoczął swoją przygodę z rycerstwem. Prowadził wtedy dosyć luźne życie. Angażował się w gry hazardowe oraz rycerskie pojedynki. Pociągała go sława, a swój ideał upatrywał w bohaterach literackich takich jak Rycerze Okrągłego Stołu czy Roland. Przeżył w swoim życiu wiele walk, lecz decydującą potyczką była dla niego obrona Pampeluny w roku 1521. Tam właśnie kula armatnia uszkodziła mu nogi. Swoje leczenie odbywał w zamku Loyola, gdzie z braku zajęć zajął się lekturą książek. 

 

Rekonwalescencja Ignacego

Zauważył wtedy, że przeczytane treści wywołują w nim różne poruszenia. Opowieści rycerskie i romanse pociągały go wprawdzie, jednak to dzieła chrześcijańskie pozostawiały w nim pocieszenie na dłużej. Metoda przyglądania się poruszeniom wewnętrznym stała się jedną z podstawowych cech charakterystycznych dla ignacjańskiej duchowości

Następne lata Ignacy poświęcił na rozeznawanie woli Bożej i przyglądaniu się własnemu wnętrzu. Nie chciał już dalej prowadzić życia rycerskiego, a zamiast tego poświęcił się modlitwie, ascezie i kontemplacji oraz w późniejszym czasie towarzyszeniu duchowemu innym ludziom. Jego notatki z pobytu w odosobnieniu posłużyły w późniejszych latach do napisania “Ćwiczeń duchownych”.  Oficjalnie zostały one zatwierdzone w Kościele w roku 1548 przez papieża Pawła III. 

 

Czytaj także: Ignacy i Alfons – święci, którym było obojętne i mieli dystans

 

Bliżej Boga, bliżej siebie w czasie rekolekcji ignacjańskich

Pełna wersja rekolekcji ignacjańskich trwa jeden miesiąc. Jezuici odbywają ją dwukrotnie w swoim życiu podczas formacji. Dla innych osób cykl miesięczny został podzielony na tygodniowe ćwiczenia. Pierwszym etapem jest Fundament. Tam uczestnicy po raz pierwszy poznają smak duchowości ignacjańskiej oraz metodę modlitwy medytacyjnej. 

Sama pojedyncza medytacja skupia się na wybranym fragmencie Pisma Świętego i trwa około 45 minut. W świetle Biblii oglądamy swoje życie i obserwujemy, jakie emocje wywołuje w nas zetknięcie z tekstem. Może to być radość, zachwyt, pociecha, ale także smutek, złość, bunt czy opór. Żadnej z nich nie oceniamy. Traktujemy je jako drogowskazy, które informują nas o tym, co dzieje się w naszym wnętrzu. Poznając siebie, swoje możliwości i ograniczenia, możemy w większej wolności podejmować decyzje. Świadomość siebie wyzwala.

 

To dopiero początek

Fundament ma na celu uświadomić człowiekowi, po co żyje, dlaczego został stworzony, kim jest Bóg i czego On chce od nas. Rekolektant spotyka się z Bogiem takim, jaki objawia się w słowie Bożym. Wtedy można przyjrzeć się swoim przekonaniom na temat Stwórcy. Czy uważam Go za bliskiego i kochającego Ojca, czy może raczej za bliżej nieokreśloną Istotę, która nie interesuje się moim życiem? Po Fundamencie uczestnik może wziąć udział w kolejnych Tygodniach, jednak musi być między nimi przerwa minimum jednego roku.

 Wbrew pozorom rekolekcje ignacjańskie są intensywną pracą wewnętrzną. Milczenie i ograniczenie kontaktu z innymi rekolektantami ma służyć właśnie zbliżeniu się do samego siebie i do Boga: co mnie porusza, czego pragnę, za czym tęsknię, kim jest dla mnie Bóg? 

Kolejne Tygodnie prowadzą uczestnika przez całe życie Jezusa – od narodzin, przez mękę do zmartwychwstania. Z czasem rekolektant uczy się także reguł rozeznawania duchowych poruszeń, aby móc ocenić, jakie mają źródło i za którymi warto iść (por. 1 J 4, 1). Pojawia się także nowa forma modlitwy – kontemplacja. Jest ona, jak mówi Katechizm Kościoła Katolickiego, “prostą formą wyrażenia tajemnicy modlitwy. Jest spojrzeniem wiary utkwionym w Jezusa, słuchaniem słowa Bożego, milczącą miłością” (KKK 2712). Po odbyciu ostatniego, Czwartego Tygodnia Ćwiczeń, uczestnik może kontynuować i pogłębiać swoje doświadczenie, biorąc udział w Syntezach.

 

Czytaj także: Bliskość z Bogiem czy klepanie pacierzy? Co to znaczy, że jestem pobożny?

 

Bóg obecny w codzienności w czasie i po rekolekcjach

Celem całych Ćwiczeń Duchownych jest przylgnięcie do Chrystusa w pełni. Środkami do tego celu są cisza, medytacja i kontemplacja. Chrześcijanin uczy się od św. Ignacego, jak być człowiekiem żyjącym DLA – dla Boga oraz dla innych na wzór Mistrza z Nazaretu. To człowiek, który jak Maryja zachowuje słowo Boże i rozważa je w sercu (por. Łk 2, 19). To także człowiek, który nie boi się swoich emocji, ponieważ wie, że dostarczają one ważnych informacji o nim samym. Dzięki temu jest w stanie przenieść doświadczenie rekolekcji ignacjańskich do swojego codziennego życia. 

Przyglądając się wewnętrznym poruszeniom, rozeznaje Bożą wolę i wybiera ją. Wie, że bez Niego nic nie jest w stanie uczynić (por. J 15, 5). Dostrzega, że każdy dzień jest okazją do szukania Boga, słuchania Go i odpowiadania Mu. W końcu, jak powiedział św. Paweł Apostoł: “W rzeczywistości jest On niedaleko od każdego z nas. Bo w Nim żyjemy, poruszamy się i jesteśmy” (Dz 17, 27-28).

*** 

W czasie rekolekcji ignacjańskich uczymy się rozeznawania i podejmowania decyzji zgodnych z wolą Boga. Możesz się tego nauczyć  także w innych miejscach – zapraszamy na Konferencję “Drogi (nie) proste” organizowanej przez Drogę Odważnych i uBogaconą. Szczegóły na stronie: www.drogiproste.pl


You don`t have permission to comment here!